De Canadese Eskimohond wordt vaak genoemd als het oudste inheemse hondenras van Noord-Amerika. Dit hondenras heeft zich goed aangepast aan het leven dat het eeuwenlang heeft geleid in de poolcirkel. Het is een ras dat niet alleen zeldzaam is, maar ook in gevaar is, hoewel het lijkt dat een recente drang om het te behouden en te promoten enige opmars kan maken. Zacht en loyaal, het is buigzamer en onderdaniger dan de meeste andere Spitz-rassen, inclusief de nauw verwante Groenlandse hond, en het wordt als zeer trainbaar beschouwd.

Ras: Canadese Eskimohond
Andere naam: 
Amerikaanse Husky, Eskimohond en Esquimaux
Oorsprong: 
Canada
Gehouden als: 
Sledetrekken en wedstrijden
Grootte: 
51-69 cm
Gewicht: 
27-48 kg
Kleur: 
Alle kleuren mogelijk
Vachtsoort: 
Dichte vacht
Gem. Leeftijd: 
12-13 Jaar

Kenmerken:
– Dicht behaarde staart in spitsekrul
– Vacht tussen de tenen
– Sierlijk hoofd
– Beetje wolfachtig uiterlijk

Het wordt echter zeer zelden als huisdier gehouden, omdat de meeste eigenaren in een huiselijke omgeving niet kunnen hopen de hoeveelheid beweging te bieden die deze atletische hond niet alleen wil, maar ook nodig heeft. Als roedeldier is het zeer sociaal met andere honden, maar werkende Canadese Eskimohonden zouden vaak door hun Inuit-meesters worden ontvoerd, en dus heeft het ras een hoge prooidrift. Dit betekent dat het niet geschikt is voor huizen met andere kleine huisdieren en moet worden opgenomen in een veilig omheinde tuin. Veel van deze winterharde honden zullen zelfs de meeste tijd buitenshuis doorbrengen, een weerspiegeling van hun aanpassing aan koude omstandigheden en hun afkeer van onze oververhitte moderne huizen. De meeste Eskimohonden zijn erg gezond, hoewel eigenaren ervoor moeten zorgen dat hun dieet eiwitrijk is en andere voedingsstoffen bevat die in hun natuurlijke voeding op een hoog niveau aanwezig zijn om stofwisselingsstoornissen te voorkomen.

Geschiedenis

Charles Darwin geloofde, samen met veel van de vroege ontdekkingsreizigers uit de Oude Wereld in Noord-Amerika, dat de Canadese Eskimohond nauw verwant was aan de wolf, gezien de overeenkomsten in uiterlijk tussen de twee. Maar in feite is dit ras erg ver verwijderd van het wild, met DNA-onderzoeken die bewijzen dat het duizenden jaren geleden voor het eerst werd gedomesticeerd. Soortgelijke bewijzen wijzen op de Eskimohond en Groenlandse hond omdat het hetzelfde ras is, iets wat tot uiting komt in de verwijdering van de Eskimo Dog uit het rassenregister van de Raad van beheer.

Hoewel het tegenwoordig een zeldzaam ras is, hadden de Canadese Inuits hun arctische omgeving niet kunnen overleven zonder veel van deze honden, die ongeveer 1000 jaar geleden voor het eerst vanuit Azië naar de regio reisden met de migrerende Thule-mensen. Deze honden werden door de Inuit gezien als hulpmiddelen om te overleven en niet als leden van het dierenrijk, maar waren essentieel voor transport over het bevroren landschap en waren ook enthousiaste jagers van zeehonden en ijsberen. In een crisis konden de honden zelf ook als voedselbron worden gebruikt.

canadese eskimohond ras

Oorsprong

De Eskimohond is eeuwenlang geïsoleerd gefokt, maar behoudt de kenmerken die kenmerkend zijn voor andere leden van de Spitz-familie. Om zijn traditionele rol te vervullen, heeft het een sterke nek waaraan een harnas kan worden bevestigd, en een zeer brede borst die de urenlange krakende inspanning kan vergemakkelijken die nodig is om twee tot drie keer het eigen gewicht van de hond te trekken sneeuw en ijs. Zoals hierboven vermeld, werd het in het verleden aangezien voor een tamme wolf, en dit komt grotendeels door het uiterlijk van zijn grote, wigvormige kop met zijn brede snuit, sterke kaken, ver uit elkaar geplaatste bruine of gele ogen en zijn dikke driehoekige oren die altijd rechtop staan ​​en naar voren gericht zijn.

De breedte van de borst wordt overdreven door het zware spierstelsel rond de schouders, dat wordt weerspiegeld in de bovenste achterpoten. De rug en lendenen zijn ook sterk en breed en de onderste ledematen zijn redelijk goed uitgebeend. De gekrulde, dichtbehaarde Spitz-staart is hoog geplaatst en wordt meestal over de rug gedragen, hoewel vrouwelijke Canadese Eskimohonden ongebruikelijk zijn omdat ze soms hun staart naar beneden dragen.

Om ze te beschermen tegen temperaturen onder nul en vrieskou, hebben Eskimohonden een dichte dubbele vacht, met stijve buitenharen en een ondoordringbare laag van zachtere haren die als een vaste massa over de huid liggen. Mannetjes hebben de neiging langer haar te hebben dan vrouwtjes, vooral waar het manen vormt rond de nek en schouders. Alle kleuren en patronen worden geaccepteerd door de ras standaard. Mannelijke Canadese Eskimohonden zijn 58-70 cm lang bij de schoft en wegen 30-40 kg, terwijl vrouwtjes korter zijn, 50-60 cm en lichter, met een gewicht van 18-30 kg.

Karakter

Het is niet verwonderlijk dat Eskimohonden ongelooflijk stoere, stoïcijnse karakters zijn. Ze zijn in sommige opzichten ook “zachter” dan andere Spitzes, vooral de arctische rassen, en veel mensen beschrijven ze als van nature onderdanig, en stellen zich eerder op de menselijke autoriteit dan geneigd om het uit te dagen. Deze harde werkers zijn intens loyaal en zijn gezellig met hun eigen soort; inderdaad, Canadese Eskimohonden moeten in groepen worden gehouden, in plaats van als individuen.

Het is moeilijk voor te stellen dat veel huizen de juiste omgeving voor dit ras kunnen bieden; het heeft enorme energiereserves en wordt sterk gemotiveerd door werk. Eigenaren die betrokken zijn bij sleeën of skijoring kunnen een uitzondering zijn, hoewel ze waarschijnlijk een ander, razendsnel ras zullen kiezen als ze competitieve neigingen hebben.

Gezondheid

Het is onmogelijk om een ​​definitieve lijst van gezondheidsproblemen te geven voor zo’n zeldzaam ras, aangezien de populatie zo klein is dat de herkenning van ziektepatronen wordt voorkomen. De eskimohond kan echter enkele problemen ondervinden die worden gezien bij andere arctische rassen die kunnen worden toegeschreven aan diëten die geschikt zijn voor de meeste ‘normale’ honden, maar die niet de balans bevatten van voedingsstoffen die worden aangetroffen in de vette, zwaar vlees- en visvoeding van werkende sledehonden.

Cataracten
Een aandoening waarvan bekend is dat deze verband houdt met het ras, is de vroege vorming van cataract, waarschijnlijk als gevolg van genetische invloeden. Gezien als een bleke of kristalachtige afzetting in de pupil van het oog die gewoonlijk voortschrijdt om merkbaar zichtverlies te veroorzaken.

Heupdysplasie
Hoewel deze misvorming van de heupgewrichten meestal wordt overgeërfd, kan de ernst ervan worden beperkt door een goed voedingsbeheer tijdens het vroege leven van de hond. Commercieel hondenvoer moedigt Eskimohonden aan om sneller spiermassa te krijgen dan in hun natuurlijke omgeving, en eigenaren moeten proberen hun pup op een gezond, maar mager gewicht te houden totdat ze rond de 15 maanden oud zijn. Meer over heupdysplasie.

Zink-responsieve dermatose
Een relatief tekort aan het mineraal zink, dat belangrijk is voor de gezondheid van de huid, wat leidt tot de vorming van korsten en schilfers rond de mond, neus en geslachtsorganen.